Toen ik op een zonnige dinsdagochtend op weg ging naar Thijs, hoorde ik drie keer achter elkaar Adèle op de radio. Voor het eerst dat jaar was mijn dak een beetje open, de zon scheen recht op mijn gezicht en daar was ze, met Rolling in the Deep. Ze maakte de file op de A1 drie keer minder erg. Ik genoot van haar unieke geluid en vroeg me toen nog niet af wat zij en Thijs Willekes met elkaar gemeen hebben.

Bewonderenswaardig

"Als ik achteraf terug kijk, zegt Thijs, vind ik het bewonderenswaardig hoe ik als kind mijn leven leefde. Natuurlijk, ik wist niet beter maar ik ging gewoon altijd mijn eigen gang en conformeerde me niet aan de groep. Dat hele groepsgebeuren hoefde voor mij ook niet. Druk van buitenaf voelde ik niet zo en ik deed gewoon wat ik wilde. Dat doe ik nog steeds trouwens. Dat betekent niet dat ik geen rekening met anderen houd. Zeker wel maar het hoort bij mij dat ik de dingen op mijn eigen manier doe".
Thijs heeft zijn eigen touwtjes stevig in zijn handen. Hij gelooft erin dat je zelf keuzes kunt en moet maken om verder te komen in het leven.

"Voordat ik de beslissing nam om bij house of Orange make-up school van John Kattenberg een cursus te gaan volgen, werkte ik in de horeca. Op zich heel leuk werk maar oh wat baalde ik van die mensen die op rustige uurtjes bij me aan de bar zaten. Er werd ontzettend geklaagd en gezeurd en niemand die ook maar iets deed om zijn situatie te veranderen. Tja, daar kan ik niet zoveel mee, gaat Thijs verder. Ik irriteer me er niet aan maar ik wil niet continue aan zoveel negativiteit blootgesteld worden. Ongelukkig werd ik ervan en toen het een tijdje niet zo goed met me ging, was het moment daar om de horeca te verlaten. Ik meldde me bij John aan en met hem had ik een geweldige klik. Meteen voelde ik me als een vis in het water. Daar begon het eigenlijk, ik stapte in de wereld van beauty & fashion. De wereld waar ik me meteen thuis voelde en die me ook lag. Voor goede mensen was er genoeg werk en al snel veroverde ik mijn plek en wisten mensen me te vinden."

Vallen en opstaan

"Toch merkte ik dat ik na verloop van tijd wat onrustig werd. Ik zag alleen maar hele mooie frisse gezichtjes die nog mooier gemaakt moesten worden. Thijs lacht. Natuurlijk is het heel fijn als je succesvol bent, gaat hij verder, maar ik voelde gewoon dat ik toe was aan een volgende stap. Toen Dianne Beekman me vroeg of ik haar in het programma Passion for Fashion wilde bijstaan, kwam dat precies op het juiste moment. Gevoelsmatig althans, want toen mijn hoofd zich ermee ging bemoeien kwamen de twijfels. Wilde ik dit wel echt? Kon ik het wel maken om als creatieveling vóór de camera te gaan staan? In die tijd was dat namelijk echt 'not done'.

Gelukkig was het toen mijn vader die me een spiegel voorhield. Hij zei, "Als je het niet probeert, weet je het nooit". Natuurlijk had hij gelijk en voordat ik het goed en wel in de gaten had was er een nieuw avontuur geboren. Ik bleek het leuk te vinden voor de camera, vertelt Thijs maar wat had ik nog een hoop te leren! Het was echt vallen, opstaan, leren van je fouten en dan weer doorgaan. Die mentaliteit heeft me erg geholpen want je moet het helemaal zelf doen. Vooral in televisieland. Er is geen opleiding voor en niemand pakt je bij de hand om te vertellen hoe het moet. Logisch dat je dan fouten maakt waar je achteraf van denkt, "hoe had ik dat kunnen doen!" Op zo'n moment baal ik dan verschrikkelijk maar ik weet ook dat je 'fouten maken' nodig hebt om te groeien in je vak.

Verantwoordelijkheid

Thijs neemt zijn eigen beslissingen in etappes, hij denkt na, voelt of het goed is en neemt vervolgens de stappen die nodig zijn om zijn doel te bereiken. "Ik vind echt dat je als mens bewust keuzes moet maken, zegt hij. Dat je eigen verantwoordelijkheid moet nemen, pas dan kun je je leven richting geven. Dan bedoel ik natuurlijk nooit dat als iemand ziek wordt, dat het zijn of haar eigen keuze is. Nee, natuurlijk niet maar ik bedoel wel dat je altijd kan kiezen hoe je omgaat met de dingen die op je pad komen."

Uiterlijk versus innerlijke kracht

Thijs Willekes, de man van de mogelijkheden. Zijn veelzijdigheid typeert hem. Hij runt zijn bedrijf, schrijft een boek, staat zowel voor als achter de schermen en hij doet het alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Hij werkt vanuit zijn hart en heeft een onuitputtelijk geloof erin dat dingen kunnen. "Het werken met mensen is het mooiste dat er is", gaat Thijs verder. "Het geeft me zoveel voldoening om mensen te laten zien hoe mooi ze zijn. Dan heb ik het niet alleen over dat ene lijntje eyeliner of over de zomerkleuren van 2013. Integendeel, zegt hij serieus. Ik vind namelijk echt dat de wereld van 'fashion & beauty' zichzelf wat minder serieus zou moeten nemen. Het lijkt soms wel of de kleur van je jasje van levensbelang is, dat is toch echt te gek! Ik zal de laatste zijn die zegt dat kleding en make-up niet belangrijk zijn maar ik vind wel dat we de dingen in het juiste perspectief moeten zien."

"Waar ik het namelijk over heb, is dat ik mensen kan laten zien hoe positief de invloed van een verzorgd uiterlijk is. Het is voor je binnenkant zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, om lief te zijn voor je lijf en om aandacht te hebben voor jezelf." In de lezingen en workshops die ik geef valt het me vaak op dat veel vrouwen het moeilijk vinden om die aandacht aan zichzelf te geven. Ik moet ze soms echt over de streep trekken om mascara op te doen. Omdat ik inmiddels weet dat ze er blij van worden als ze het wel doen, praat ik daar met die dames over. Bijna altijd denken ze dat make- up niets voor hen is. Als ik dan kan laten zien dat die overtuiging niet klopt gewoon door wat make-up aan te brengen, ben ik helemaal in mijn element. Het is zo fijn om iemand op deze manier wat van haar zelfvertrouwen terug te geven. De innerlijke kracht die dan vrij komt, zie je meteen terug.

"Andersom werkt het trouwens ook zo, gaat Thijs verder. Vreselijk vind ik het als vrouwen hun ware ik verstoppen onder dikke lagen make-up. Vaak zijn ze dan zo ongelukkig en onzeker dat ze niet met hun ware identiteit naar buiten durven te komen. Het is zo mooi als je ze dan kan laten zien hoe prachtig ze zijn zonder al die make-up. Dan zet je mensen echt in hun kracht.

Deze pure kant van ons vak spreekt me erg aan, zegt hij bevlogen en ik heb daarin nog veel te vertellen!"

Bekende kop

Op mijn vraag wat Thijs nog niet voor elkaar heeft en wat hij niet goed durft, hoeft hij niet lang na te denken."Op het gebied van relaties vind ik het nog lastig", antwoordt hij. "Door de jaren heen heb ik me op persoonlijk vlak sterk ontwikkeld. Ik ben eindelijk blij met mezelf en dat wil ik niet weggeven". Al pratend verklaart hij voor zichzelf: "Dat verraadt tegelijkertijd mijn angst. Ik ben er bang voor om mezelf weg te geven in een relatie. Dat komt omdat ik tot nog toe nog geen relaties heb gehad waarin ik me gecomplementeerd heb gevoeld. En juist die balans vind ik heel belangrijk. Je moet elkaar kunnen versterken door te zijn wie je bent."

Thijs steekt een sigaret op en praat dan rustig verder.

" Ik vind het heerlijk om alleen te zijn maar ik begin zo nu en dan toch ook weleens aan een relatie te denken. Ik ben er langzaamaan klaar voor. Wat het ingewikkeld maakt is dat ik een bekende kop heb. Mensen hebben bij voorbaat een mening over mij, positief of negatief dat maakt in principe niet uit."

"Daar kan ik me heel ongemakkelijk bij voelen en ik heb echt moeten leren hoe ik daar mee om moet gaan. Ik ben er inmiddels aan gewend dat mensen me aanspreken maar omdat ik soms niet weet hoe ik moet reageren, wil ik nog weleens als arrogant betiteld worden. Maar arrogantie is mij echt vreemd, het is meer je onhandig voelen met de situatie. Ik weet soms gewoon echt niet wat ik moet zeggen." Thijs lacht. "Ook dit zijn dingen waar je zelf je weg in moet vinden, al kun je wel leren van elkaar.

"Zo liet Jan Kooiman me laatst heel mooi zien hoe je de rollen om kunt draaien. Als hij een fan ziet die hem wil begroeten maar het niet goed durft, is Jan degene die het initiatief neemt om 'hoi' te zeggen. Daarmee haalt hij heel goed de kou uit de lucht en kan iedereen weer gewoon gaan ademhalen, lacht Thijs. Dat was voor mij echt een eyeopener, zo simpel kan het blijkbaar zijn, besluit Thijs.

We nemen afscheid van elkaar en geïnspireerd door zijn verhaal ga ik naar huis. "Wat een mooi mens", denk ik terwijl ik in mijn auto stap. Terugdenkend aan ons gesprek stuur ik door het drukke verkeer. De zon schijnt nog steeds en als ik halverwege ben zet ik de radio aan.

"There's a fire starting in my heart", zingt een bekende stem. Het is weer Adèle met Rolling in the Deep. "Dat is wel bijzonder", denk ik en ik vraag me af waarom ik Adèle zo vaak hoor vandaag.

Als ik thuis ben, bel ik daarom meteen met mijn Engelse zwager. Ik vraag hem wat de diepere betekenis van Rolling in the Deep is. "Er is geen diepere betekenis", zegt hij, "het betekent alleen maar in de diepte rollen". Eerlijk gezegd vind ik dat nogal teleurstellend. Ik had verwacht dat er meteen een uit-het-oog-springend verband met het verhaal van Thijs naar boven zou komen. Maar dat was niet het geval. Ik laat het rusten en wacht af tot er alsnog iets moois ontstaat.

Er gebeurde niets. Tenminste dat dacht ik maar achteraf had het niet simpeler kunnen zijn:
Thijs en Adèle, twee mooie mensen die hun authenticiteit als een schat omarmen, koesteren en weten dat ze een kostbaar bezit in handen hebben. Die zich kunnen onderscheiden van de rest en zich daar goed bij voelen. Het maakt ze krachtig en kwetsbaar tegelijk. Ze verdienen het dat er van ze gehouden wordt, al is het alleen al omdat ze laten zien wie ze zijn.

Tekst: Abbey Aarts
Foto's: Frans Kanters

Terug..